**در بلور خواب ها**
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
قطرات باران که مدام روی برگ های بالکن می ریخت به قدر کافی هر روزی شده بود؛بدتر از همه کلبه ی بلوطی ام رو به بلندی های بادگیری بود که چوپانی هر روز گله هایش را پایین دره های چنارش زیر چتر انبوه درختان پهن می کرد و آبشان می داد؛من حرکت کرخ شده ی بره ها را می دیدم که هر صبح و شام از دامنه های پاییزی با
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
حافظ به راستی حافظه ی ماست(نام کتاب آقای خرمشاهی) و هرکسی از حافظه ی خود این مقدار آگاهی دارد که به جهان چگونه می نگرد؛اما نگاه حافظ از دیگر نگاه ها جداست.نگاه طنزآلود!به راستی "طنز" چیست؟تعاریف زیادی از آن شده است."تصویر هنری اجتماع نقیضین و ضدین"(شفیعی کدکنی،طنز حافظ：۳۰۵)ابن منظور در لسان عرب در
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
محمود علی اصغری:**استراتژی طنز در ادبیات کلاسیک فارسی و طنز سیاسی صابر**جایگاه ادبی-هنری میرزاعلی اکبر صابر اگر نه در دوران مشقت بار زندگی خصوصا پس از زندگی وی نزد مردم آذربایجان شوروی متعالی و با تجلیل شایان همراه شد.افکار سیاسی هنری صابر به شدت از احوالات سیاسی اواخر قرن نوزدهم قفقاز و تحولات روسی
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
"مدرنیسم" واژه ای فرانسوی به معنای طرفداری از شیوه ها و چیزهای تازه و بدیع،مد روز و جدید دلبستگی به راه و رسم های تازه باب شده.مدرنیست：آنکه طرفدار و دلبسته چیزهای تازه و شیوه های بدیع است.مدرن：تازه،نو،جدید و تازه باب شده.باب روز.مد روزواژه ی"مدرن" از لاتین"مد" به معنای "همین الان"؛و"مدرن" هر آنچه مر
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
«قوش»واژه ای است ترکی با دامنه معنایی نسبتا پهناور در این زبان .به طور عموم «قوش» از نظر زیست شناسی در زبان ترکی برابر است با«پرنده»٬ و «مرغ»در ادب کلاسیک فارسی؛گو اینکه«مرغ»در سنت ادبیات فارسی نامی عام برای پرنده بوده است و برابر«طیر»در زبان عرب:مرغ دیدی که بچه زو ببرندچاو چاوان٬درست چونان است.رودک
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
مقدمهابتدا نگاهی می اندازیم به تعاریف و پسوند های "تصغیر"در زبان فارسیاسمی که خردی و کوچکی را در مقابل نوع بزرگتر نشان دهد، اسم مصغر نامیده میشود. مانند �باغچه� به معنای باغ کوچک. اسمهای مصغر معمولاً پسوند �چه� یا �َک� دارند و برای بعضی از اسمهای مصغر نیز پسوند �و� استفاده میشود، مانند �یارو�.
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
**چراغی دیگر**شعری است کاملاٌ نمادین؛شاعر تصویری از فضایی سیاه و استبداد زده ی دهه ی پنجاه را در همین خط آغازین نقاشی می کند و عنوان سمبولیک شعر همانا آرزو و حسرت روشنایی و دمیدن صبح امید است.من احساس می کنم استاد شفیعی ساختار کهن الگویی قصیده را در این شعر حفظ کرده است.در بند اول گویا به جای تغزل م
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
جلگه ی سیاه شب در افق نمایان شد
باز هم من و یک شب،یک قصیده بی خوابی
خاطرات تلخ شب از پس کرانه ی دور
خیس روشنایی ها در زلال مهتابی
سایه می تنید هر جا لحظه ی سیاه شب
ماه اگر نبودی بود تیرگیّ غرقابی
قار قار دور کلاغ حسرت از سپیدی روز
دور برکه می پیچید ضجه های مرغابی
دم به دم عوض می شد رنگ رنگ تیره ی شب
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
چشمان من به سردی شب تکیه می زند
چون خسته ای که تکیه بر دیوار می زند
من مرکب خیال خود در تپه های شب
بر مرغزار روشن مهتاب بسته ام
شب قصه های روشن بیدار ماه را
در گوش های خسته ی من جار می زند
در لابلای پرتوی ماه و خیال خود
با سطری از ترانه ی غم تاب بسته ام.
...دستی که بر سیاهی شب ها کشیده ام
چون دست
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی
شامگاهان آفتاب-کهنه پیر آسمان-
خسته,فانوسی به دست؛
گوشه ی سمت افق,
تکیه بر دامان کوهی می زند.
روی تپه
شعله ی فانوس را
اندکی کم می کند.
خرده ریز شیشه و آیینه ها
چارسوی آسمان افکنده اند.
طاق نصرت در میان روشنی از ابر بود.
نو عروس ماه
می رسید آرام تر از راه.
من در این پایین
درون کلبه ام
تابلوهای واپس
برچسب:
نویسنده: باربد طباطبایی